Oscar Boy Özel

18. Oscar Boy Film Ödülleri: Kazananlar

Yayınlandı

4 ay ago

10 Şubat 2026

Yazar

Güneş tepelerin ardında batarken, 2025 sinema yılına da veda vakti geldi. Her yıl alışık olduğunuz üzere, Oscar’a kalmadan tamamlamaya çalıştığım sinema yılına veda faslının ilk aşamasını bugün kapatıyoruz. Geçtiğimiz Cumartesi günü açıkladığım adayların ardından, bugün de kendi ödüllerimi dağıtıyorum. Hiç merak etmeyin; önümüzdeki Cuma günü Readers’ Choice oylamasını da açacağım ve sıra size geçecek. O zamana kadar eksiklerinizi tamamlayın, bu listede görüp ilginizi çeken filmleri izleyin ve oy vermeye hazırlanın. Ama şimdilik söz bende.

EN KÖTÜ FİLM
Adaylar: A Big Bold Beautiful Journey, Eden, G20, The Life of Chuck, Lilo & Stitch

18 yıllık tarihinde beş kez yerli filmlere giden bu ödül için, bu sene ne yazık ki büyük bir Oscar yarışçısı fiyasko adayım olmadığından tartışmalı bir seçim yapamıyorum. O yüzden bu kategoriyi, yazdığı neredeyse her şeyden ayrı ayrı nefret ettiğim Stephen King külliyatına hak ettiği değeri verme fırsatı olarak kullanıp The Life of Chuck diyeceğim. Yılın sadece en kötü değil, en boş filmi.

EN İYİ KUİR FİLM
Adaylar: Cactus Pears, Dreams, A Nice Indian Boy, Pillion, Plainclothes

Geçtiğimiz yılın çeşitliliğinin ardından, bu sene En İyi Kuir Film kategorisi ne yazık ki cis gay erkeklere teslim oldu. Ama hakkını da yemeyelim, ortaya son derece şahane bir beşli çıktı. İçlerinden sadece birini seçiyor olsam da, hepsini izlemeniz için elimden gelen her şeyi yapmaya hazırım. Sonuca gelecek olursam… En İyi Film adaylarım zaten ipuçlarını fazlasıyla veriyor. Dag Johan Haugerud’un Oslo Üçlemesi’nden Dreams, bu kategoride benim için mutlak galip.

EN İYİ BELGESEL
Adaylar: Coexistence My Ass!, Cutting Through Rocks, Endless Cookie, Fiume o morte!, The Perfect Neighbor

Dışarıdan ne kadar belli oluyor bilmiyorum ama belgesel yarışına son yıllarda özellikle özen gösteriyorum. Bu yıl izlediğim 194 adet 2025 yapımı filmin 30’u belgeseldi. Önümüzdeki senelerde bu sayıyı artırmak için de elimden geleni yapmaya kararlıyım. Bu vesileyle, screener’larını benimle paylaşan tüm belgesel yönetmenlerine ve yapımcılarına teşekkür etmem şart. Onlardan biri de Oscar adayları arasında da yer alan Cutting Through Rocks ekibiydi. OBA heykelciğim raflarına pek yakışacak. Orta Doğu çölünde kadın olmayı, geleneğe kafa tutarak anlatan müthiş bir iş. Hemen izlemeniz lazım.

EN İYİ ANİMASYON
Adaylar: Arco, Elio, KPop Demon Hunters, Little Amélie or the Character of Rain, Playing God

2011’de ilk kez İngilizce olmayan bir filmin, 2014’te ilk kez bir devam filminin, 2021’de ise bir belgeselin kazandığı animasyon kategorisinde 26 Şubat tarihinden buraya koşup sonucu değiştirdim. Kim bana karışabilir? Kimse! Arco‘yu bu kadar geç izlememize sebep olan herkese de selamlarımı iletmiş olayım. Yatacak yeriniz yok bana sorarsanız.

EN İYİ GÖRSEL EFEKT
Adaylar: Avatar: Fire and Ash, F1: The Movie, Mickey 17, Superman, Together

Bu ödülü hiç tereddüt etmeden Avatar’a vermem gerektiğini düşünenler mutlaka vardır. Ama ben 2009’da sıramı savdım, bu üniteleri çoktan geçtim. Dolayısıyla aklıma kazınan Niflheim manzarasının hatırına, bu kategoride ödülü Mickey 17’nin kucakladığını görmek istiyorum. Tüm absürt canlıları ve yaşam alanlarıyla, daha yılın en başında kalbimin orta yerinde koca bir cumhuriyet kurmuştu.

EN İYİ MAKYAJ & SAÇ TASARIMI
Adaylar: 28 Years Later, Bring Her Back, Kokuho, The Smashing Machine, Weapons

Ödül vermeyi en sevdiğim alanlardan biri olan makyaj ve saç tasarımında, Türkiye’de vizyona gireceğinden haberim olmadığı için GKIDS’in ricamı kırmayarak izlememe imkân tanıdığı Kokuho’dan başkasını ödüllendirmem söz konusu olamazdı. Sadece kabuki sanatını icra ettikleri sahnelerde değil, geniş bir zamana yayılan hikâye boyunca oyuncularını yaşlandırma ve gençleştirme konusundaki ustalığıyla, bu pek şahane yapımda dört dörtlük bir işçilik sergileniyor.

EN İYİ ÖZGÜN ŞARKI
Adaylar: “Golden” (KPop Demon Hunters), “I Lied to You” (Sinners), “Last Time (I Seen the Sun)” (Sinners), “Love & Obsession” (Lurker), “Salt Then Sour Then Sweet” (Come See Me in the Good Light)

Oscar’ın aksine Diane Warren’ın hiç aday olamadığı, Billie Eilish ve Finneas’ın ise üçte üç yaptığı özgün şarkı dalında ödülüm; ne Grammy’de Yılın Şarkısı adayı olan “Golden”a, ne de Sinners’ın unutulmaz sahnesindeki “I Lied to You”ya gidiyor. Kazananım, hiç ironik olmayacak şekilde, durmaksızın dinlediğim “Love & Obsession”. İzleyenler beni çok iyi anlayacaktır…

EN İYİ ÖZGÜN MÜZİK
Adaylar: Marty Supreme, One Battle After Another, Sinners, Sirāt, Train Dreams

Sirāt’ın tüm iç organlarımın yerini değiştiren baslarını ciddi ciddi düşünmüş olsam da, country, bluegrass ve americana sevdama ilaç gibi gelen Sinners’ın üstüne bu kategoride bir şey gelmedi. Ludwig Göransson da böylece beşinci adaylığında nihayet OBA heykelciğine kavuşmuş oldu. Zamanı gelmişti.

EN İYİ KOSTÜM TASARIMI
Adaylar: Kiss of the Spider Woman, Kokuho, Pillion, Sinners, Sound of Falling

Oscar’ın kostüm ve makyaj dalları arasında her zaman derin bağlar vardır ama nedense bende bu iki kategori bir türlü denkleşememişti. Bu sene şeytanın bacağını kırdık! Tarihte ilk kez iki ödül de aynı adrese gidiyor. Kokuho’nun tüm kabuki kılıkları ve daha açılıştaki yaygarada gözümüze ilişen kimonoları için ödüllendirilmesi zaten kaçınılmazdı.

EN İYİ PRODÜKSİYON TASARIMI
Adaylar: Eddington, Jay Kelly, Mickey 17, Roofman, Sinners

Bu dalı yalnızca dönem işlerine ya da fantastik filmlere ayıran zihniyetten yıldığım için mi bilmiyorum ama çağdaş işler özellikle dikkatimi çekiyor. Roofman’in bizi doksanlara ışınlayan setlerine bayıldığım için de fazla sorgulamayacağım. Sırf film için sıfırdan bir Toys“R”Us yaratmış olmaları bile bu ödül için fazlasıyla yeterli bir sebep zaten.

EN İYİ GÖRÜNTÜ YÖNETİMİ
Adaylar: One Battle After Another, The Secret Agent, Sinners, Sound of Falling, Train Dreams

Gerekçe olarak “I Lied to You” eşliğinde gelen gün doğumlu final sahnesini yazmam yeterli olur mu acaba? Yoksa Sinners’ın hak edilmiş başarılarına delirenler, bu zafere de bir bahane mi arar? Her hâlükârda Autumn Durald Arkapaw, Claire Mathon’dan (Portrait of a Lady on Fire) sonra bu dalda ödül kazanan ikinci kadın görüntü yönetmeni oluyor. Daha nicelerine.

EN İYİ KURGU
Adaylar: If I Had Legs I’d Kick You, One Battle After Another, Sentimental Value, Sinners, Sirāt

Bir ses kategorim olsaydı, hakkını orada teslim edip burada One Battle After Another’ı mı ödüllendirirdim? Belki. Ama yok. O yüzden sesi ve kurguyu bir paket gibi alıyor, tercihi Sirāt’tan yana kullanıyorum. Zaten bu dal da 2020’den beri İngilizce olmayan filmlerin zaferine hasretti. Pek şık oldu.

EN İYİ TOPLU PERFORMANS
Adaylar: Eddington, One Battle After Another, The Plague, Roofman, Sinners

Bu dalda ikişer filmi ödül almış olan Mike Leigh ve Asghar Farhadi’yle rekoru paylaşan Paul Thomas Anderson, bu yıl bir adım öne geçiyor. Leonardo DiCaprio ve Teyana Taylor’ın yarıştığı kategorilerin altıncısı olmasıyla birlikte, One Battle After Another’dan başka bir filme ödül vermem zaten düşünülemezdi. Küçük rollerde herkesin döktürmesine özellikle dikkat ettiğim için, bu dalda Licorice Pizza ve Inherent Vice sonrası bir kez daha bir PTA filmini ödüllendirmiş oldum. Ve altını bir kez daha çizeyim: Bu bir kasting ödülü değil, oyuncuların toplu performansına verilen bir ödül.

EN İYİ İLK FİLM
Adaylar: Familiar Touch, Lurker, Plainclothes, Sorry Baby, Urchin

Charlie Kaufman’dan Ari Aster’a uzanan, pek şahane kazananlarla dolu bir kategori burası. Geriye dönüp bakmak, ödüllendirdiğim yönetmenlerin sonrasında beni ne kadar haklı çıkardığını görmek de ayrı bir keyif. Bu yıl da herhangi bir gelecek kaygısı gütmeden, beni en çok heyecanlandıran ilk filmi seçmeye çalıştım. Sorry, Baby çok güçlü bir alternatif olsa da Lurker’ı es geçemedim. Alex Russell, çok bilindik bir öykünün hem biçimiyle hem de duygusuyla oynayarak bambaşka bir anlatı yaratıyor.

EN İYİ UYARLAMA SENARYO
Adaylar: Kokuho, No Other Choice, One Battle After Another, Pillion, Train Dreams

Burada çetin bir yarıştan söz etmeyi çok isterdim. Ama kimse Paul Thomas Anderson’ın şaheseri One Battle After Another’la boy ölçüşemedi. Licorice Pizza’dan sonra bir kez daha ödül alarak OBA istatistiğini 12’de 2’ye getirmiş oldu. Beni örnek al, Akademi!

EN İYİ ÖZGÜN SENARYO
Adaylar: Dreams, Sentimental Value, Sinners, Sorry Baby, Weapons

OBA tarihinde ilk kez, sanıyorum ki ödülüm Oscar’la aynı adrese gidecek. Hatta bir yılda iki dalda birden bunun yaşanması, Akademi’nin gerçekten de yılın en iyilerine hakkını teslim ettiğinin kanıtı gibi. Sinners, “klasik bir vampir filmi” diye geçiştirilemeyecek, Amerika’nın ve siyahların tarihinin her katmanına farklı bir söz söyleyen senaryosuyla bu yıl rakipsiz. İtirazı olan duvarla tartışsın.

EN İYİ YARDIMCI KADIN OYUNCU
Adaylar: Kirsten Dunst (Roofman), Jane Levy (A Little Prayer), Inga Ibsdotter Lilleaas (Sentimental Value), Amy Madigan (Weapons), Yeom Hye-ran (No Other Choice)

Bu kategoride aslında iki büyük favorim vardı. İlki, inanılmaz ekonomik oyunculuğuyla kalbimi fetheden Inga Ibsdotter Lilleaas. Sentimental Value’nun bel kemiği olduğu konusunda sanıyorum çoğunuz benimle hemfikirdir. Diğeri ise Weapons’ta tüm makyajını silip masaya oturduğu anda savurduğu tehditlerle kanımı donduran Amy Madigan. Zaten Weapons’ı En İyi Toplu Performans dalına sığdıramamış olmama hâlâ inanamıyorum. Her bir parçası üst düzey performanslarla dolu bir kast. Ama bu ödül, o toplu başarı için değil, Amy Madigan’ın tekil zirvesi için. Bilinsin.

EN İYİ YARDIMCI ERKEK OYUNCU
Adaylar: Benicio del Toro (One Battle After Another), Archie Madekwe (Lurker), Peter Mullan (I Swear), Alexander Skarsgård (Pillion), Stellan Skarsgård (Sentimental Value)

Ne ilginçtir ki bu dalda ödülü vermek için iki Skarsgård arasında gidip geldim. Ama tüm baba sorunlarımı cebime koyup, muhtaç olduğum sevgi ve onaylanma ihtiyacının Stellan Skarsgård’da mevcut olduğuna karar verdim ve ödülü ona uzatıyorum. Zaten mümkün olsa Sentimental Value dörtlüsünün tamamına ödül yaptırıp göndereceğim.

2024: Kieran Culkin (A Real Pain) | 2023: Mark Ruffalo (Poor Things) | 2022: Barry Keoghan (The Banshees of Inisherin) | 2021: Mike Faist (West Side Story) | 2020: Jamie Dornan (Barb & Star Go to Vista Del Mar) ve Daniel Kaluuya (Judas and the Black Messiah) | 2019: Al Pacino (The Irishman) | 2018: Steven Yeun (Burning) | 2017: Michael Stuhlbarg (Call Me by Your Name) | 2016: Lucas Hedges (Manchester by the Sea) | 2015: Jason Segel (The End of the Tour) | 2014: J.K. Simmons (Whiplash) | 2013: Michael Fassbender (12 Years a Slave) | 2012: Leonardo DiCaprio (Django Unchained) | 2011: Shahab Hosseini (A Separation) | 2010: Andrew Garfield (The Social Network) | 2009: Christoph Waltz (Inglourious Basterds) | 2008: Heath Ledger (The Dark Knight)

EN İYİ KADIN OYUNCU
Adaylar: Jessie Buckley (Hamnet), Rose Byrne (If I Had Legs I’d Kick You), Kathleen Chalfant (Familiar Touch), Renate Reinsve (Sentimental Value), Naomi Watts (The Friend)

Ödülü Rose Byrne’a, Jessie Buckley’ye ya da Renate Reinsve’ye versem de aynı derecede mutlu olur, gözüm arkada kalmazdı. Ama Familiar Touch’ı izlediğim günden beri aklım Kathleen Chalfant’ın performansında. NSFC ve ICS benden rol çalınca da itiraf edeyim, biraz üzüldüm. Neyse… geç olsun, güç olmasın. Belki bu seçimimle birilerinin filmi izlemesine de vesile olurum.

EN İYİ ERKEK OYUNCU
Adaylar: Sope Dirisu (My Father’s Shadow), Joel Edgerton (Train Dreams), Harry Melling (Pillion), Dylan O’Brien (Twinless), David Strathairn (A Little Prayer)

Oscar’la tek bir ortak adayımın bile olmadığı bu kategoride, son izlediğim filmlerden birinin kafamdaki sonucu anında değiştirmesine ben de hazırlıklı değildim. Nisan ayında MUBI’ye de uğrayacak My Father’s Shadow’da gözyaşı pınarlarımı kurutan Sope Dirisu, benim adıma yılın rakipsiz en iyisi. Farkındaysanız erkek oyuncu dallarında 2025’in teması bir anda “baba problemleri” oldu… Bu arada filmin yönetmeni Akinola Davies Jr. ile yaptığım sohbet yakında Oksijen’de yayımlanacak. Takipte kalın!

EN İYİ YÖNETMEN
Adaylar: Paul Thomas Anderson (One Battle After Another), Ryan Coogler (Sinners), Oliver Laxe (Sirāt), Mascha Schilinski (Sound of Falling), Joachim Trier (Sentimental Value)

Üzerinden aylar geçmiş olmasına rağmen hâlâ YouTube’da “Ryan Coogler bu sahnede nereye ne sıkıştırmış?” videoları izliyorum. Black Swan’dan sonra Darren Aronofsky’nin detaylı çalışma biçimini okudukça filmin gözümde daha da büyümesi gibi, Sinners için de aynı süreç yaşandı. Keşke Paul Thomas Anderson’ın bu dalda There Will Be Blood ile çoktan bir Oscar’ı olsaydı da, bu sene Akademi ödülü Ryan Coogler’a gönül rahatlığıyla verseydi tıpkı benim yaptığım gibi.

EN İYİ FİLM

Oscar Boy tarihinde yalnızca 2010, 2017, 2018 ve 2021 yıllarında yaşanan bir şey bu sene tekrarlandı: En İyi Yönetmen ve En İyi Film ödülleri aynı adrese gitti. Evet, Sinners. Zaten yıl boyunca Letterboxd listemde sonucu açık etmiştim. Bir ara Sentimental Value zirveye yerleşti ama Sinners çok geçmeden hakkıyla geri döndü birinciliğe. Benim gözümde tam anlamıyla bir film dersi. Ana akım sinema nasıl yapılmalı sorusuna da fişek gibi bir cevap. 10 adayımın tam sıralamasını da aşağıya bırakıyorum. Hadi bakalım, bir başka sinema yılında daha görüşmek üzere.

1. Sinners (Ryan Coogler)
2. Sentimental Value (Joachim Trier)
3. One Battle After Another (Paul Thomas Anderson)
4. Sirāt (Oliver Laxe)
5. Train Dreams (Clint Bentley)
6. Weapons (Zach Cregger)
7. Sound of Falling (Mascha Schilinski)
8. Kokuho (Lee Sang-il)
9. Eddington (Ari Aster)
10. Dreams (Dag Johan Haugerud)

Yorum yazın...Cevabı iptal et