Yeni saklı hazine arayışlarımda yolumun kesiştiği Sunday’s Illness, tabir-i caizse Yorgos Lanthimos’un doğallaştırdığı tuhaflık ile Pedro Almodóvar’ın imza estetiğini buluşturuyor. 35 yıl sonra annesini bulan esas...
Yeni Dwayne ‘The Rock’ Johnson olmaktansa yetenek gerektiren bir janrda isim yapmayı hedefleyen John Cena, Trainwreck’ten sonra daha büyük bir rol üstlendiği Blockers ile amacına epey...
Barış elçisi, fırsat eşitliği sözcüsü, insanoğlunun yüzyıllardır beklediği mesih vb. şişirilmiş etiketlerle katkı sağlamak istediği meselelerden ziyade etrafındaki bolca evetçinin (≡ yes man) gazı sayesinde büyüttüğü egosuyla...
Yıllardır sezon sonuna doğru izlediğim filmleri eritmek için Tembelin Günlüğü başlığı altında kısa yazdığım film yorumlarını iyice kırpıp topluca hallediyordum. Bu sezon miskinliğin b**unu çıkarmaya kararlıyım....
Netflix filmlerinin arasında saklı hazine aramayı hobi edinmiş yegâne film takipçisi olarak işte geldim burdayım, ben bu işte ustayım! Orijinal içeriklerinin, eğer dizi değil ise, reklamını...
Fırsat eşitliğinde sınıfta kalan hayaller ülkesi Amerika’da eğlence sektörünün tüm kolları, yeni gelen uyanmışlıkla siyahiler ve benzeri azınlıklara en azından anlatacakları hikâyeler, icra edecekleri performanslar için...
Yeni nesilin Exorcist’i olmaya aday Hereditary, iki majör sebep ile 2018’in kalbur üstü filmleri arasına adını yazdırmayı hak ediyor. Bunlardan ilki, hiç kuşkusuz uzun zamandır sinemalara...
Cannes’dan en iyi eleştirileri almış filmler jüriden ödül koparamıyor kuralını bozmayan Burning, uzun aralarla film çeken Lee Chang-dong’un imzasını taşımakta. Seslerden çok iki cümle arasındaki duraklardan...
Hollywood’un kaşesi yüksek erkek starlarını buluşturan Ocean serisinden sonra, hem gözümüze hem gönlümüze hitap edecek bir kadın versiyonunu görmeyi çok istiyorduk bu formatın. Havayı önceden koklayıp...
Tek bir formüle sıkı sıkıya bağlanıp kalanını şansa bırakan konsept projelerin sayısı taleple doğru orantılı olarak artmaya devam ediyor. Artık anlatacak hikâyeler tükendiğinden midir bilinmez, biçimde...
Her biri film çöplüğünü boylayan orijinal uzun metrajlıları sebebiyle epeyce eleştirilen Netflix, izlediğiniz anda unutacağınız (ya da unutmanızı gerektiren) prodüksiyonlarına bir yenisini eklemiş. To All the...
Son birkaç yıldır bilhassa film endüstrisinde sıkça gündeme getirilen cinsel taciz iddialarının ışığında, The Crown ile sayıp sevdiğimiz Claire Foy’u Steven Soderbergh ile buluşturan Unsane...
Müzikte Madonna, televizyonda Ryan Murphy ne ise sinemada da Steven Spielberg o. Büyük ve yaratıcı ekiplerle çalışan, moda olanın, günle ilişkilendirilebilirliğin peşinden koşan, arz talep ilişkisinin...
Ryan Reynolds’ın hiç dirilmese umursamayacağımız kariyerini küllerinden doğurup, en azından basın turundan izlemeye değecek tonla video sağmayı başaran Deadpool perdedeki macerasına ikinci filmiyle devam ediyor. Franchise...
Babasının ölüm haberini aldıktan sonra Ortodoks Yahudi ailesinin yanına, Kuzey Londra’nın din safsatalarından daha soğuk köşesine geri dönen Ronit’le açılıyor Disobedience. İtaatsiz olanı tepelemek yerine sepetleyen...
Televizyonun tahtı sallanmaz kraliçelerinden Edie Falco ile bağımsız film/dizi üretiminin her katmanına virüs gibi dağılan Duplass kardeşlerden Jay Duplass’i bir araya getiriyor Outside In. 2017’de Toronto...
Kimsenin izlemediği bağımsızların anavatanı Oscar Boy’da, geçtiğimiz Toronto’dan beri festival festival dolaşan Who We Are Now ile bozuyorum bayram tatiliyle gelen suskunluğumu. Televizyonla haşır neşir olduğum...
2017’nin Directors Fortnight (Cannes) programından içinde bulunduğumuz sinema yılına kadar sarkan The Rider, bir önceki çalışması Songs My Brothers Taught Me ile bağımsız film çevrelerinden tam...
Yüz kilometre uzaktan “bana göre” olmadığını kavramama aldırış etmeyerek başına oturduğum First Reformed, hedef seyircisinin oturduğu yerden kafa sallamayı sevdiği dünyevi problemlerle dolu açık büfe ürünü...
Blogun var olma sebeplerinden biri ödül dağıtabilmek olduğu için 2018 film yılına bağlanabilme arayışımı sonunda bir nebze karşılayabilmiş olmaktan çok mutluyum. Andrew Haigh’in sıradan bir hikâye...
