Korku filmlerine sırnaştım sırnaşalı izlediğim bir avuç öcülü patırtı arasında janrın cazibesini çözmeye çalışıyorum. Neyse ki arada önüme Happy Death Day gibi çok yenilikçi sayılmamakla birlikte...
Irk ve cinsiyet çeşitliliğini artırma maksatıyla koşulları eşitlemeye çalışan kurumlar listesine baktığınızda prestij sıralamasının zirvesinde HBO ile Netflix çıkıyor karşınıza. Her ne kadar isimleri televizyonla ilişiklendirilse...
Yarı zamanlı Pixar amigoluğumun sekteye uğradığı dönemler hep Cars serisine ait sakat mesajlı bir devam filminin geldiği senelere denk düşüyor. Liberallerin yükselişi, konuşacak platformlarının artması sebebiyle...
Dünyanın en meşhur aktörüyle olan ilişkisi, gittiği ülkelerde elma armut satın alır gibi nüfusuna çocuk geçirmesi, Birleşmiş Milletler’le iyi niyet elçisi olarak ortaya koyduğu projeler ve...
Tumblr jenerasyonu Instagram estetiğine o kadar çabuk adapte oldu ki sayelerinde bu kayda değer başkalaşımın farklı bir gruba böylesine yakışamayacağını kavradık. Çabuk tüket, kendi kendini ata,...
Formül senaryolardan alevli tabak yapmaya meyilli Marvel filmleri evreni, sistematik sıradanlığıyla keseleri doldurmaya devam ediyor etmesine ama son yıllarda ticari muvaffakiyetlerinin yanında ek iş olsun diye...
Zırtapozluğu oyun alanına çeviren, hayal dünyasının minik müteahhiti Lego beyazperdede itimat edilebilir bir güç olabilme yolunda adımlar atmaya devam ediyor. Ticarete ilişkin başarılarının çetelesi ortada. Lakin...
Şimdilerde yönetmenlik yapan, eskinin salt senaristi Jeff Baena sinema tarihinin benim için gelmiş geçmiş en iyi komedilerinden I Heart Huckabees’i yazmış bir zat-ı muhterem. Rötarlı hareketlenen...
OBA Makarna’nın gayriresmî sponsorluğunu üstlendiği ödüllerimde Gillian Robespierre’in ilk kez uzun metrajlı bir film için kamera arkasına geçtiği Obvious Child 4 dalda adaylık almakla yetinmemiş ve...
Tek odaya hapsolmuş sinematik denetimlerin efendisi olmak için adaylığını koyan Michael Almereyda, Experimenter’dan iki yıl sonra gelen Marjorie Prime ile yine sınırlı sayıdaki karakterini yapay zekanın...
Filmlerini diyaloglar ve bu diyalogların sebep olduğu hatırlanmaya değer anlar üzerine kuran Noah Baumbach, Netflix ortaklığında piyasaya sunduğu yeni filmi The Meyerowitz Stories’i Cannes’da seyirci karşısına...
Geçtiğimiz yıl I’ll See You in My Dreams isimli minik bağımsız ile Blythe Danner’a sezon içerisinde birkaç adaylık getirme umudu aşılayan yönetmen/senarist Brett Haley, o filmde...
Politik doğruculuğun sükse yaptığı bir dönemde kadın merkezli, tamamı siyahi ve kültürel anlamda da kimlik kartına uygun hareket eden bir komediyi değerlendirmek hileli olabiliyor. Fakat hem...
Dördüncü uzun metrajlı filmi için kamera arkasına geçen Joachim Trier, Thelma isimli yeni projesinde daha evvel bu yollardan geçmemiş, kaldırım taşlarını eskitmemiş gibi oldukça kolaycı temalardan...
In Bruges ve Seven Psychopaths gibi şahsına münhasır kara komedilerle nam salmış yönetmen Martin McDonagh’ın imzasını taşıyan, Toronto’da aldığı sürpriz ödül sonrası Oscar yarışının zirvesine oturmış...
Her daim Cannes’a göre daha az gürültülü geçen Venedik’te, Xavier Legrand’ın ilk uzun metrajlısı olmasına rağmen En İyi Yönetmen ödülüyle ayrılmış Custody, geçtiğimiz Filmekimi’nin sürpriz hazinelerinden...
Gloria’da yarım asırı devirmiş ama tensel aktivitelerinde pasif kalmamış heteroseksüel bir kadını anlatırken karşı cinse hakimiyeti sebebiyle yönetmen Sebastián Lelio’nun olası bir queer filminin de üstesinden...
Yağlanıp güreşe girişmeden evvel Ruben Östlund’un dünyaya baktığı yeri pek ilişkilendirilebilir bulmadığımı belirtmem gerek sanıyorum. Ne Force Majeure’deki kendi kendini tebrik eden zorlama cinsiyet ve sınıf...
Öyle bir film hayal edin ki perdeden ılık yaz meltemi vursun suratınıza. Yazlık hâli, banyo çeşmelerinin üzerinde yıkanmış mayolar asılı, kara sinekler vızıldayıp duruyor. Efil efil...
Pek sevdiğim yönetmen Martin Scorsese’nin kariyerini özetleyen Taxi Driver, Raging Bull, Casino gibi birbirinden değerli filmler var ama içlerinde biraz ayrıksı kalan After Hours’ın zât-ı âlimdeki...
